Yaşa göre tanı doğrulamasından inhaler eğitimine, uzun süreli basamaklı tedaviden akut alevlenmenin ilk saatine kadar çocuk astımının bütüncül yönetimi.
GINA 2026•BTS/NICE/SIGN 2024•TTD–TUAİKD•CPS
Çocuğu değerlendirTek bir belirtiyi değil
Tanı
Kontrol
Tedavi
İzlem
30 saniyede klinik yaklaşım
Astımlı çocuğa üç soruyla yaklaşın
Önce astım olasılığını belirleyin, ardından tanıyı yaşa uygun yöntemle doğrulayın; tanı kesinleştiğinde belirtileri ve gelecekteki alevlenme riskini birlikte yönetin.
1Kuşkulan
Belirtiler astımı düşündürüyor mu?
Hışıltı, öksürük, nefes darlığı veya göğüste sıkışmanın zaman içinde değişmesi, yinelemesi ve tetikleyicilerle ortaya çıkması astım olasılığını artırır.
Unutmayın: Tek bir hışıltı atağı ya da yalnız gece öksürüğü astım tanısı koydurmaz.
2Doğrula
Tanıyı nasıl desteklemeliyim?
Beş yaşından küçük çocukta: klinik örüntüyü, alternatif tanıları ve uygun süreli tedavi denemesine alınan yanıtı birlikte değerlendirin.
5–16 yaşta: öyküye ek olarak ekshale havada fraksiyonel nitrik oksit (FeNO), spirometri ve bronkodilatör yanıtı gibi nesnel testlerden yararlanın.
3Yönet ve izle
Tanıdan sonra ne yapmalıyım?
Mevcut belirti kontrolünü ve gelecekteki ağır alevlenme riskini ayrı ayrı değerlendirin; yaşa uygun, inhale kortikosteroid (İKS) içeren tedavi planı oluşturun.
Her kontrolde inhaler tekniğini, tedaviye uyumu, çevresel maruziyetleri ve tedavi yanıtını yeniden değerlendirin; izlem tarihini belirleyin.
Tek cümlelik klinik özet: Astım tanısı; değişken ve tekrarlayan solunum belirtilerinin yaşa uygun biçimde desteklenmesine dayanır. Yönetimin amacı yalnız bugünkü belirtileri azaltmak değil, ağır alevlenme riskini de düşürmektir.[1],[2],[3]
Tanıyı yaşa göre doğrula
Aynı belirti, farklı tanı yolu
Okul öncesinde olasılıksal klinik değerlendirme; okul çağında ise mümkün olduğunca nesnel doğrulama gerekir.
5 yaş ve altı
Olasılığı yapılandır
Güvenilir spirometri çoğu çocukta yapılamaz; tek bir test astımı kesinleştirmez.
1Tekrarlayan veya değişken hışıltı, öksürük ve nefes darlığının örüntüsünü belirle.
2Viral enfeksiyon dışındaki belirtileri; egzersiz, gülme, ağlama ve gece yakınmalarını sorgula.
3Atopi, aile öyküsü, bronkodilatör yanıtı ve alternatif tanıları birlikte değerlendir.
4Uygun hastada 8–12 haftalık düşük doz inhale kortikosteroid (İKS) denemesini; teknik, uyum ve düzenli yeniden değerlendirme ile yürüt.
Tedaviye yanıt alınmaması durumunda dozu otomatik olarak artırmak yerine tanı, cihaz tekniği, uyum, maruziyetler ve eşlik eden hastalıklar yeniden değerlendirilmelidir.[1],[2],[3]
5–16 yaş
Nesnel kanıtı göster
Klinik öykü ile test sonuçları birbirini tamamlar; tek başına test sonucu yeterli değildir.
Spirometri ve bronkodilatör yanıtıFEV₁’de başlangıca göre ≥%12 veya öngörülen değere göre ≥%10 artış.
Tepe ekspiratuvar akım (PEF)İki haftalık sabah–akşam ölçümünde ≥%20 değişkenlik.
Kuşku sürüyorsaAlerjik duyarlanma/eozinofil değerlendirmesi ve uzman görüşü; uygun yaşta bronş provokasyonu.
İKS kullanımı FeNO ve spirometriyi normalleştirebilir. Ağır belirtili çocukta test için tedavi geciktirilmez; nesnel değerlendirme klinik düzelmeden sonra tamamlanır.[1],[2]
Tanıyı yeniden değerlendirmeyi gerektiren bulgular
Doğumdan beri süren belirti veya beslenmeyle ilişki
Sürekli tek taraflı hışıltı, stridor veya fokal bulgu
Kronik balgamlı öksürük ya da tekrarlayan pnömoni
Büyüme geriliği, hipoksemi, çomak parmak veya kardiyak bulgu
Ani başlangıç ve yabancı cisim olasılığı
Bronkodilatöre yanıt alınmaması
Süreğen sesli inspiryum veya laringeal tıkanma kuşkusu
Kistik fibrozis, bronşiektazi, siliyer bozukluk veya bağışıklık yetersizliği kuşkusu
Bu bulgular astımı tek başına dışlamaz; ancak tanısal kapanmayı önlemek ve alternatif hastalıkları araştırmak için güçlü uyarılardır.[1],[3],[5]
Uzun süreli yönetim
Tedavi basamağını artırmadan önce temel sorunları düzelt
Astım kontrolü yalnız ilaç seçimine bağlı değildir. Tanı, inhaler tekniği, tedaviye uyum, çevresel maruziyet ve eşlik eden hastalıklar birlikte ele alınmalıdır.
Kontrol
Son dört haftadaki yük
Gündüz belirtileri ve gece uyanma
Oyun, egzersiz ve okul yaşamında kısıtlanma
Rahatlatıcı ilaç gereksinimi
Gelecekteki risk
Belirti az olsa da sorulmalı
Son 12 ayda ağır alevlenme, sistemik steroid, acil başvurusu veya yatış
Önceki yoğun bakım veya entübasyon
Düşük akciğer işlevi, tütün dumanı, yanlış teknik ve yetersiz uyum
Yaşa göre tedavi omurgası
İKS = inhale kortikosteroid
≤5 yaş
Günlük düşük doz İKS temel seçenektir
Kontrol edici tedavi gerektiren çocukta düşük doz İKS başlanır; 8–12 haftada klinik yanıt, teknik ve uyum birlikte değerlendirilir.
Yanıt yetersizse önce tanı ve uygulanabilirlik sorunları düzeltilir; orta doz İKS’ye rağmen kontrol yoksa uzman değerlendirmesi düşünülür.
6–11 yaş
Yalnız KEBA tedavisinden kaçınılır
Tedavi planında İKS bulunmalıdır. GINA 2026’da birinci basamakta gerektiğinde düşük doz İKS–formoterol veya KEBA kullanıldığı sırada İKS seçeneği yer alır.
Üçüncü ve dördüncü basamaklarda düşük/orta doz İKS, İKS–uzun etkili beta₂-agonist veya uygun çocukta İKS–formoterol ile idame ve rahatlatıcı tedavi seçenekleri değerlendirilir.
≥12 yaş
Tercih edilen yol: İKS–formoterol
Basamak 1–2’de gerektiğinde düşük doz İKS–formoterol; basamak 3–4’te aynı ilacın idame ve rahatlatıcı olarak kullanıldığı tedavi yaklaşımı öne çıkar.
İKS–formoterol kullanılamıyorsa günlük İKS içeren alternatif plan ve uygun rahatlatıcı seçilir; İKS’siz KEBA kullanımına izin verilmez.
5
Uzman basamağı: önce fenotipi belirle
Basamak 4 tedavisine karşın kontrol sağlanamıyorsa tanı, teknik, uyum, maruziyet ve eşlik eden hastalıklar yeniden incelenir. Uygun fenotipte tiotropium; ağır alerjik veya tip 2 inflamasyonla ilişkili astımda omalizumab, mepolizumab ya da dupilumab çocuk göğüs/alerji uzmanı tarafından değerlendirilebilir. Yaş sınırı, ruhsat ve geri ödeme koşulları ürün bazında doğrulanır.[1],[3]
Türkiye uygulama sınırı: İKS–formoterol ile idame ve rahatlatıcı tedavi, yalnız ilgili molekül–cihaz–yaş bileşimi Türkiye’de ruhsatlı ve erişilebilir olduğunda kullanılmalıdır. Formoterol içermeyen İKS–uzun etkili beta₂-agonist ürünleri bu amaçla kullanılamaz.[1],[2],[3]
Kontrol yetersizse şu sırayı bozmayın
1
Tanıyı yeniden doğrula
2
Tekniği çocuğa yeniden yaptır
3
Tedaviye uyumu değerlendir
4
Maruziyet ve eşlik eden hastalıkları düzelt
5
Bundan sonra basamağı değiştir
Astımın şiddeti başlangıçtaki belirti sıklığıyla değil, hastalığı kontrol altında tutmak için gereken tedavi düzeyiyle geriye dönük olarak belirlenir.[1],[2]
İnhaler uygulama
Doğru ilaç, yanlış cihazla etkisiz kalabilir
Cihaz; çocuğun yaşı kadar becerisine, soluk alma gücüne ve düzenli erişimine göre seçilir. Teknik her kontrolde doğrudan gözlenir.
<4 yaşBasınçlı ölçülü doz inhaler + yüz maskeli ara parça
Maske yüze sızdırmaz oturmalı; her püskürtme ayrı uygulanmalı ve birkaç normal soluk alınmalıdır.
4–6 yaşBasınçlı ölçülü doz inhaler + ağızlıklı ara parça
Ağızlık çevresinde tam kapanma sağlanamıyorsa yüz maskesi kullanılabilir.
≥6 yaşKuru toz inhaler, solukla çalışan cihaz veya ölçülü doz inhaler + ara parça
Cihazın gerektirdiği soluk alma akımı ve çocuğun uygulama becerisi denetlenmelidir.
Göster–uygulat–düzelt–yeniden uygulat
1Cihazı hazırla
Doz sayacını, son kullanma tarihini ve cihazın temizliğini kontrol et.
2Tek püskürtme uygula
Ara parçaya birden fazla dozu aynı anda püskürtme.
3Soluk almayı izle
Maske kaçağı, ağızlık kapanması ve soluk alma biçimini doğrudan gözle.
4Tekniği yeniden göster
“Anladınız mı?” sorusu yerine çocuk veya bakım veren işlemi baştan sona uygulasın.
Cihaz değiştiğinde, kontrol bozulduğunda, astımla ilişkili her başvuruda ve rutin kontrollerde teknik yeniden değerlendirilmelidir.[1],[2],[3]
Yazılı astım eylem planı
Plan; günlük ilaçları, çocuğa özgü rahatlatıcı dozu, dozlar arasındaki süreyi, tedaviye yanıt alınmadığında izlenecek yolu ve acil yardım gerektiren belirtileri açıkça göstermelidir. Aile ile okul aynı planı bilmelidir.[1],[2],[3]
İKS güvenliği ve büyüme
Amaç, kontrol sağlayan en düşük etkili İKS dozudur. Yüksek doz ve uzun süreli kullanımda yerel ve sistemik istenmeyen etkiler artabilir; çocukların boyu en az yılda bir kez büyüme eğrisi üzerinde izlenmelidir.[1],[3],[5]
Çocuk acilde akut alevlenme
Değerlendirme ve tedavi eş zamanlı yürütülür
Konuşma veya beslenme kapasitesi, bilinç, solunum işi, hava girişi, hışıltı, nabız ve periferik oksijen satürasyonu her müdahaleden sonra yeniden değerlendirilir.
Hayatı tehdit eden bulgular
Sessiz akciğer veya belirgin azalmış hava girişi
Uykuya eğilim, ajitasyon, konfüzyon ya da tükenme
Konuşamama; küçük çocukta beslenememe
Siyanoz veya belirgin hipoksemi
Başlangıç tedavisine yetersiz yanıt
Bradikardi, hipotansiyon veya solunum eforunun azalması
Resüsitasyon alanına alın; kıdemli çocuk acil/yoğun bakım ekibini erken haberdar et. Üst düzey merkeze aktarım planını tedavi sürerken başlat.[1],[3],[5]
İlk saatin tedavi bileşenleri
1Salbutamol
Şiddete ve yanıta göre ölçülü doz inhaler–ara parça veya nebülizasyon.
2İpratropium
Orta–ağır/ağır alevlenmede salbutamole ekle; ilk 60–90 dakikayla sınırla.
3Oksijen
Hipoksemide uygula ve satürasyonu hedef aralıkta tutacak biçimde ayarla.
4Sistemik kortikosteroid
Orta–ağır/ağır alevlenmede erken, mümkünse ilk saat içinde ver.
Ağızdan prednizolon: GINA 2026 çocuklarda 1–2 mg/kg/gün (en çok 40 mg), genellikle 3–5 gün önerir. TTD–TUAİKD 2020 okul öncesinde aynı ağırlık dozunu; 0–2 yaş için en çok 20 mg/gün, 3–5 yaş için en çok 30 mg/gün ve çoğunlukla 3–7 günlük tedavi olarak bildirir. Yaş, ağırlık, preparat ve kurum protokolüyle doğrulanmalıdır.[1],[3]
Oksijen hedefleri rehberler arasında farklıdır: GINA 2026 çocuklarda %92–95; TTD–TUAİKD 2020 %94–98; CPS ise çoğu çocukta en az %92–94 aralığını yeterli kabul eder. Kurumun güncel protokolü ve çocuğun klinik durumu esas alınmalıdır.[1],[3],[5]
Şiddet
Başlangıç yaklaşımı
Yeniden değerlendirme
Hafif
Salbutamol 4 püskürtme, ölçülü doz inhaler ve ara parça ile.
30–60 dakika içinde klinik yanıtı değerlendir; sistemik steroid her hafif atakta zorunlu değildir.
Orta
Salbutamol 4–6 püskürtme veya 2,5 mg nebül; gerektiğinde 20–30 dakikada bir, ilk saatte en çok üç uygulama. İpratropium ve erken oral steroid.
Belirti, solunum işi, hava girişi, SpO₂ ve olanak varsa Pediatrik Solunum Değerlendirme Ölçeği (PRAM) yeniden ölçülür.
Ağır
Salbutamol 6–10 püskürtme veya 5 mg nebül; ilk saatte ipratropium, oksijen ve sistemik steroid. Sürekli nebülizasyon gerekebilir.
Yoğun bakım/üst merkezle erken iletişim; ilk 1–2 saatte yetersiz yanıtta damar içi magnezyum sülfat değerlendirilir.
Dozlar çocuğun yaşı, ağırlığı, yerel preparat, kurum protokolü ve güncel ürün bilgisiyle doğrulanmalıdır. Ölçülü doz inhaler–ara parça, solunum yetmezliği tehdidi bulunmayan hafif–orta alevlenmede etkili ve güvenli bir uygulama yoludur.[1],[3],[5],[6]
PRAM: aynı ölçütlerle seri değerlendirme
PRAM; periferik oksijen satürasyonu, suprasternal çekilme, skalen kas kullanımı, hava girişi ve hışıltıyı puanlar. Toplam 0–3 hafif, 4–7 orta, 8–12 ağır alevlenme ile uyumludur.[5]
0–3Hafif
4–7Orta
8–12Ağır
Standart tedaviye yanıt yetersizse
İlk 1–2 saatte yetersiz yanıtta damar içi magnezyum sülfatı, kardiyorespiratuvar izlem altında değerlendir.
Damar içi salbutamolü yalnız seçilmiş ağır olgularda, çocuk yoğun bakım ortamında düşün.
Aminofilin, sedatifler, rutin antibiyotik, rutin akciğer grafisi ve rutin kan gazını standart tedavi kabul etme.
Entübasyon gerekiyorsa en deneyimli uygulayıcı ve çocuk yoğun bakım ekibiyle dinamik hiperinflasyon riskini gözet.
İnvaziv olmayan solunum desteği ve yüksek akımlı nazal oksijen için çocuklardaki kanıt sınırlıdır; bu uygulamalar standart bronkodilatör ve antiinflamatuvar tedavinin yerini almaz.[1],[5]
Salbutamol ve laktat
Yüksek ve art arda salbutamol dozları taşikardi, tremor, hipokalemi ve laktat artışına yol açabilir. Laktata bağlı hızlı soluma, bronkospazmın kötüleşmesi sanılarak gereksiz doz artışına neden olmamalıdır.[5]
Montelukast uyarısı
Başlanması düşünülüyorsa uyku değişikliği, huzursuzluk, kâbuslar ve davranış değişiklikleri gibi nöropsikiyatrik istenmeyen etkiler aileyle önceden konuşulmalıdır; yeni belirti gelişirse tedavi yeniden değerlendirilir.[1],[2],[3]
Rutin olmayan incelemeler
Tipik alevlenmede akciğer grafisi, kan gazı ve antibiyotik rutin değildir. Fokal bulgu, uzamış ateş, göğüs ağrısı, komplikasyon/alternatif tanı kuşkusu veya en uygun tedaviye karşın düzelmeme varsa istenir.[1],[5]
Türkiye bağlamı
Uluslararası öneriyi yerel uygulamaya çevirirken
Türkiye’de çocukluk çağı astımı için temel ulusal başvuru kaynağı 2020 tarihli TTD–TUAİKD rehberidir; güncel tedavi seçenekleri 2026 GINA çerçevesi ve ürün bazındaki güncel ruhsat bilgileriyle birlikte değerlendirilmelidir.
01
Ruhsat yaşı
Molekülün değil, kullanılacak ürün–cihaz bileşiminin yaş ruhsatını denetle.
02
Cihaz erişimi
Ailenin düzenli ulaşabildiği ve çocuğun doğru kullanabildiği cihazı seç.
03
Geri ödeme
Biyolojik tedavi, tiotropium ve birleşik inhalerlerde güncel koşulları ürün bazında doğrula.
04
Kurum protokolü
Akut atak dozu, oksijen hedefi, yoğun bakım ve aktarım eşiklerini yerel protokolle uyumlandır.
Türkiye’de güvenli uygulama sırası
1. Uyumlu klinik öyküyü belirle.
2. Uygun yaşta nesnel doğrulama yap.
3. Alternatif hastalıkları dışla.
4. İKS içeren, yaşa ve ruhsata uygun tedavi kur.
5. Cihaz becerisi ve yazılı eylem planı sağla.
6. Yeniden değerlendirme tarihini baştan belirle.
Tedavi planına yazılması gereken çevresel etkenler
Tütün dumanı ve elektronik sigara, ev içi küf, alerjen maruziyeti, hava kirliliği, okulda ilaca erişim ve sağlık kuruluşuna ulaşım güçlüğü yalnız “yaşam biçimi önerisi” değildir; alevlenme riskini ve tedavinin uygulanabilirliğini belirleyen klinik değişkenlerdir.[1],[2],[3],[5]
İzlem ve güvenli sonlandırma
Reçete, izlem tarihi olmadan tamamlanmış değildir
Tedavi başlandı veya değiştirildi
Yanıtı, yan etkileri, tekniği ve uyumu 8–12 hafta içinde yeniden değerlendir. Kontrol sağlanana kadar daha yakın izlem gerekebilir.
Akut alevlenme sonrası
Çocuk 2–5 gün içinde yeniden görülmeli; belirtiler, rahatlatıcı gereksinimi, İKS planı, cihaz tekniği ve eylem planı gözden geçirilmelidir.
Basamak azaltma
İyi kontrol en az 2–3 ay sürdüğünde İKS dozu %25–50 azaltılabilir. Önceki ağır ataklar, akciğer işlevi ve mevsimsel risk hesaba katılır; ergenlerde İKS bütünüyle kesilmez.
Acil servisten güvenli taburculuk
Oda havasında SpO₂ en az %92.
Son bronkodilatörden 1–2 saat sonra solunum sıkıntısı yok veya çok hafif; hava girişi düzelmiş.
Rahatlatıcı gereksiniminin en sık dört saatte bir olacağı öngörülüyor.
İKS içeren idame planı düzenlenmiş ve inhaler–ara parça tekniği doğrudan gözlenmiş.
Yazılı eylem planı verilmiş; aile ve okul acil başvuru belirtilerini biliyor.
4–6 saatlik tedaviye karşın orta veya ağır solunum sıkıntısı.
Bronkodilatörün dört saatten sık gerekmesi.
İlk 1–2 saatte PRAM 8–12 düzeyinde kalması.
Önceki yaşamı tehdit eden atak veya evde güvenli izlem olanağının bulunmaması.
[1],[2],[3],[5] Taburculuk kararı yalnız satürasyon değerine dayanmaz; çocuğun klinik yanıtı, solunum işi, hava girişi, rahatlatıcı gereksinimi ve evde güvenli bakım olanağı birlikte değerlendirilir.
Son klinik mesaj
Astımı yalnız belirtileri bastırarak değil, alevlenme riskini azaltarak yönetin.
Yaşa uygun tanı doğrulaması, İKS içeren tedavi, doğru inhaler tekniği, yazılı eylem planı ve planlı izlem aynı yönetim bütününün parçalarıdır. Akut alevlenmede her tedaviden sonra çocuğun klinik yanıtı yeniden değerlendirilmelidir.
Ölçülü doz inhaler–ara parça ile nebülizasyonun karşılaştırmalı kanıtı.
Bu içerik eğitim amacıyla hazırlanmış bir rehber sentezidir. İlaç dozu ve cihaz seçimi; çocuğun yaşı, ağırlığı, klinik durumu, güncel kısa ürün bilgisi/kullanma talimatı ve kurum protokolüyle doğrulanmalıdır.