Yardım
Çocuk hava yolunda deneyimli uygulayıcı, anestezi, ÇYBÜ, kulak burun boğaz ve gerekirse cerrahi destek ilaçlar verilmeden önce çağrıldı mı?[3][4]
Eğitim Modüllerine dön
İleri Eğitim ModülüÇocuk acil · ÇYBÜ · anesteziyolojiSon güncelleme: 20 Ağustos 2026
Oksijenlenmeyi koruyarak basamaklı hava yolu yönetimi
Çocukta Zor Hava Yolu ve Başarısız Entübasyon
Anatomik ve fizyolojik zorluğu erken tanıyın; ilk girişimi en iyi koşullarda yapın; başarısızlıktan sonra aynı yöntemi yinelemek yerine çocuğu yeniden oksijenlendirip kurtarma planına geçin.
30 saniyede ortak bir yol haritası
Yardım · İzlem · Oksijen · Dolaşım · Plan · İlaç
İzlem
Oksijen satürasyonu (SpO₂), kalp hızı ve ritim kesintisiz izleniyor mu; kan basıncı kısa aralıklarla ölçülebiliyor mu?[3][4]
Oksijen
Ön oksijenlendirme, PEEP, iki kişilik maske ventilasyonu ve apne sırasında oksijen desteği nasıl sağlanacak?[3][4]
Dolaşım
Hipotansiyon, şok, ağır asidoz, sağ kalp yetersizliği veya pulmoner hipertansiyon mümkün olduğunca düzeltildi mi?[3][4]
Plan
Plan A–D yüksek sesle paylaşıldı mı; her basamağa geçiş ölçütü ve sorumlusu belli mi?[3][4]
İlaç
İndüksiyon, kas gevşetici, dolaşım desteği ve entübasyon sonrası analjezi–sedasyon doğru dozda hazırlanıp etiketlendi mi?[3][4]
Zorluğun kaynağı
Zor hava yolu yalnızca anatomik değildir
| Zorluk türü | Klinik örnekler | İlk güvenlik adımı |
|---|---|---|
| Anatomik zor hava yolu | Mikrognati, makroglossi, orta yüz hipoplazisi, kraniofasiyal sendrom, boyun kitlesi, trakeal darlık, servikal hareket kısıtlılığı. | Deneyimli ekiple birlikte video laringoskopi ve fleksibl bronkoskopi olanaklarını, alternatif tüpleri ve kurtarma ekipmanını önceden hazırlayın. |
| Fizyolojik olarak yüksek riskli hava yolu | Ağır hipoksemi, şok, belirgin asidoz, status asthmaticus, pulmoner hipertansiyon, sağ kalp yetersizliği, ağır kafa travması. | İndüksiyon ve apneden önce oksijenlenme, ventilasyon ve dolaşımı mümkün olduğunca düzeltin. |
| Ortama ve işlem koşullarına bağlı zor hava yolu | Kan, kusmuk, yoğun sekresyon, yüz travması, yanık, zaman baskısı, yetersiz personel veya uygun cihazın bulunmaması. | Rol dağılımını yapın; aspirasyonu, yedek ekipmanı ve kurtarma basamaklarını hazırlayın.[3][5] |
Entübasyon çevresinde kardiyak arrest riski
Entübasyon öncesi hipotansiyon, süren hipoksemi, kalp işlev bozukluğu, ağır metabolik asidoz ve status asthmaticus varsa girişimi yüksek riskli bir resüsitasyon girişimi olarak ele alın. Dolaşım desteğini, indüksiyon dozunu ve arrest hazırlığını önceden belirleyin.[3][8]
Girişimden önce düzeltilmesi gerekenler
- Hipoksemide pozitif basınçlı ön oksijenlendirme
- Hipotansiyonda nedene uygun sıvı ve vazoaktif destek
- Ağır asidozda apne süresini en aza indirecek ventilasyon planı
- Pulmoner hipertansiyonda hipoksi, asidoz ve aşırı hava yolu basıncından kaçınma
- Ağır astımda hava hapsi ve dinamik hiperinflasyon için düşük solunum sayısı ve uzun ekspirasyon süresi planı
Entübasyon başarısız olursa izlenecek yol
Plan A–D: Her basamakta amaç oksijenlenmeyi korumaktır
Trakeal entübasyon
Çocuk hava yolunda en deneyimli uygun uygulayıcı, en iyi pozisyon ve uygun cihazla ilk entübasyon denemesini yapmalıdır.[4][5]
Supraglottik hava yolu
Entübasyon başarısızsa uygun boyuttaki, tercihen ikinci nesil supraglottik hava yolu aracıyla oksijenlenme ve ventilasyonu yeniden sağlayın.[4][5]
İki kişilik maske
Supraglottik hava yolu aracı etkisizse pozisyonu düzeltin, uygun yardımcı hava yolunu kullanın ve iki kişilik maske ventilasyonuna geçin.[4][5]
CICO ve FONA
Entübasyon, supraglottik araç ve maske ile oksijenlenme sağlanamıyorsa CICO’yu ilan edin ve yaşa uygun ön boyun yoluyla acil hava yolu algoritmasını başlatın.[4][5]
Planların basamaklı biçimde yazılması, her durumda katı ve tek yönlü ilerlemek anlamına gelmez. Oksijenlenme sağlandığında durumu yeniden değerlendirin; bozulduğunda ise işe yaramadığı görülen girişimi tekrarlamak yerine en hızlı etkili kurtarma yöntemine geçin.
İlk girişimden önce
Ekip, araç, fizyoloji ve ilaç hazırlığını tamamlayın
Ekip görevleri
Ekip lideri; entübasyonu yapacak kişi, oksijenlenme ve maske ventilasyonu sorumlusu, ilaç sorumlusu, ekipman sorumlusu, yaşamsal bulguları izleyecek ekip üyesi ve kayıt sorumlusunu ilaçlar verilmeden önce belirlemelidir. Her görev yüksek sesle doğrulanmalıdır.[3][8]
İzlem
SpO₂, kalp hızı, ritim ve kan basıncı kesintisiz ya da kısa aralıklarla izlenmelidir. İleri hava yolu yerleştirildikten sonra tüp yerleşimi sürekli dalga biçimli ekspiryum sonu karbondioksit (ETCO₂) ölçümüyle doğrulanmalıdır.[1][3]
| Hazırlık alanı | Uygulama öncesi denetim |
|---|---|
| Oksijen ve ventilasyon | Çalışan oksijen kaynağı, uygun maske, balon, ekspirasyon sonu pozitif basınç (PEEP) valfi ve yedek kaynak |
| Aspirasyon | Çalışan cihaz; kan, kusmuk ve sekresyon için uygun kateter; yoğun kirlenmede ikinci kaynak |
| Laringoskopi | Uygun boyutta doğrudan ve video laringoskop bıçakları; çalışan ışık, pil ve ekran |
| Trakeal tüp | Planlanan tüple birlikte bir küçük ve bir büyük tüp; stile, buji ve sabitleme gereçleri |
| Kurtarma ekipmanı | Uygun boyutta ikinci nesil supraglottik hava yolu aracı ve kurumun CICO/FONA paketi |
| Doğrulama | Sürekli dalga biçimli kapnografi; yardımcı yöntemler ve gerektiğinde yatak başı ultrasonografi |
| İlaçlar | İndüksiyon, kas gevşetici, dolaşım desteği ve entübasyon sonrası analjezi–sedasyon; çekilmiş, etiketlenmiş ve çift denetlenmiş |
Ön oksijenlendirme
Çocuğu en iyi oksijenlendiği pozisyonda; çoğu zaman başı yükseltilmiş şekilde tutun. Yalnız pasif oksijen yetersizse PEEP’li balon–maske, T-parçalı ventilasyon sistemi, sürekli pozitif hava yolu basıncı (CPAP), iki düzeyli pozitif hava yolu basıncı (BiPAP) veya yüksek akımlı nazal oksijen tedavisi uygulayın. RCH, apne sırasında nazal oksijen için 2 L/kg/dakika; en çok 15 L/dakika örneğini verir. Bu destek, etkili ventilasyonun yerini tutmaz.[3][5]
RCH rehberinde SpO₂ %93’ün altına düşerse veya başlangıç değerinden %10 azalırsa entübasyon denemesi sonlandırılır ve çocuk yeniden oksijenlendirilir. Siyanotik doğuştan kalp hastalığında çocuğun bazal oksijen satürasyonu ayrıca dikkate alınmalıdır.
İlk entübasyon girişimi
En deneyimli uygun uygulayıcıyı, uygun pozisyonu ve cihazı seçin. Ses telleri görülmüyorsa tüpü körlemesine ilerletmeyin. Laringoskopu çıkarın, çocuğu yeniden oksijenlendirin ve sonraki girişimde uygulayıcıyı, pozisyonu, cihazı ya da tüp yönlendirme tekniğini değiştirin. Krikoid bası acil çocuk entübasyonunda rutin uygulanmamalıdır.[2][3]
ERC 2025, her girişimi 30–60 saniyeyle sınırlar ve desatürasyon ya da bradikardide girişimin hemen sonlandırılmasını önerir. Tekrarlayan girişimlerin üst sınırı, klinik bağlama ve yerel algoritmaya göre belirlenmelidir; oksijenlenme bozuluyorsa sayısal sınıra ulaşmak beklenmez.[2]
| İlaç | Örnek pediatrik doz | Uygulama güvenliği |
|---|---|---|
| Ketamin | 0,5–2 mg/kg IV/IO | RCH’nin çoğu acil entübasyon için tercih ettiği indüksiyon seçeneklerindendir. Dolaşımı bozuk çocukta olağan doz ağır hipotansiyona yol açabileceğinden doz azaltılır ve klinik yanıta göre düzenlenir. |
| Rokuronyum | 1,2–1,6 mg/kg IV/IO | Kurtarma ventilasyonu ve entübasyon sonrası sedasyon planı hazır olmadan verilmemelidir. Ağır hastada etki başlangıcı gecikebilir. |
| Küçük hacimli adrenalin bolusu | 1 mikrogram/kg; en çok 50 mikrogram | RCH’nin arrest olmayan, hipotansiyon riski yüksek çocuk için verdiği kurumsal örnektir. Kardiyak arrest dozu değildir. Yalnız doğru seyreltme, açık etiket, bağımsız çift denetim ve yerel protokol varsa uygulanmalıdır.[3] |
İlk girişim başarısız
Önce oksijenlendirin; sonra başarısızlığın nedenini değiştirin
Entübe edilemiyor; oksijenlenme sağlanıyor
- 1Laringoskopu çıkarın ve çocuğu yeniden oksijenlendirin.
- 2SpO₂, kalp hızı, kan basıncı, göğüs hareketi ve ETCO₂’yi yeniden değerlendirin.
- 3Başarısızlığın nedenini tek cümleyle belirtin: görüntü, sekresyon, pozisyon, cihaz, tüp ilerlemesi, uygulayıcı veya fizyolojik bozulma.
- 4Sonraki girişimde uygulayıcıyı, pozisyonu, bıçağı, cihazı, stile/bujiyi ya da tüp tekniğini değiştirin.
- 5Dolaşım veya oksijenlenme bozuluyorsa entübasyon ısrarını bırakıp supraglottik hava yoluna ya da iki kişilik maske ventilasyonuna geçin.
İkinci entübasyon denemesi, ilk denemenin tekrarı değil; en az bir değişkeni değiştirdiğiniz yeni bir plandır.
Plan B ve Plan C
İkinci nesil supraglottik hava yolu aracı, başarısız entübasyondan sonra ventilasyon ve oksijenlenmeyi yeniden sağlayabilir. Uygun boyutu seçin ve yerleşimi dalga biçimli kapnografiyle değerlendirin. Etkiliyse çocuğu uyandırma, işlemi erteleme, uzman eşliğinde kesin hava yolu sağlama veya uygun merkeze nakil seçeneklerini yeniden değerlendirin.[4][5]
Supraglottik araç etkisizse baş ve boyun pozisyonunu düzeltin, uygun orofaringeal/nazofaringeal yardımcı kullanın, iki kişilik maske tekniğine ve PEEP’e geçin. Oksijenlenme sağlanamıyorsa CICO ilanını geciktirmeyin.
Zor maske ventilasyonu
İki kişilik maske tekniği, mandibulanın öne çekilmesi, uygun yardımcı hava yolu, aspirasyon, PEEP ve yeniden pozisyonlama uygulayın. Aynı koşullarda laringoskopiyi tekrarlamak güvenli bir kurtarma planı değildir.[3][4][6]
Laringospazm
Hava yolunu uyaran işlemi durdurun, yardım çağırın, %100 oksijenle çene kaldırma ve sürekli pozitif basınç uygulayın. RCH; dirençli kısmi laringospazmda propofol 0,5–1 mg/kg, çözülmeyen tabloda süksinilkolin 1 mg/kg örneği verir.[3][4][6]
Krup veya epiglottit
Çocuğu rahat ettiği pozisyonda ve sakin tutun; zorla yatırmayın, gereksiz boğaz muayenesi yapmayın. Deneyimli hava yolu, KBB ve ÇYBÜ ekiplerini erken çağırın.[3][4][6]
Yüz-boyun travması ve yanık
İki çalışan aspirasyon cihazını hazır bulundurun. Servikal omurgayı koruyun; ancak oksijenlenmeyi ikincil hâle getirmeyin. İlerleyen ödemde normal SpO₂’yi bekleme gerekçesi yapmayın.[3][4][6]
Yabancı cisim
Öksürük ve solunum etkiliyse gereksiz girişim yapmayın. Tam tıkanmada yaşa uygun yabancı cisim algoritmasını uygulayın; kör parmak taraması yapmayın.[3][4][6]
Öngörülen anatomik zor hava yolu
Spontan solunumu koruyarak uygulanabilecek yaklaşımı değerlendirin; video laringoskop, fleksibl bronkoskop, supraglottik araç ve FONA planını sedasyon ya da genel anestezi verilmeden önce belirleyin.[3][4][6]
Yaşamı tehdit eden hava yolu acili
CICO: Entübe edilemiyor ve oksijenlenme sağlanamıyor
Entübe edilemiyor, oksijenlenme sağlanamıyor (CICO) durumu; trakeal entübasyonun başarısız olduğu, iki kişilik maske ve uygun orofaringeal hava yolu ile ya da supraglottik hava yolu aracılığıyla oksijenlenme/ventilasyonun sağlanamadığı yaşamı tehdit eden acildir. Entübe edemiyor ve oksijenleyemiyor (CICO) durumunda, ön boyun yoluyla acil hava yolu açılması (FONA) için kurumun yaşa uygun algoritması, düzeltilebilir nedenler hızla değerlendirildikten sonra geciktirilmeden başlatılmalıdır.[4][5]
CICO ilanından hemen önce
- Baş ve boyun pozisyonu ve iki kişilik maske tekniği düzeltildi mi?
- Orofaringeal veya nazofaringeal yardımcı doğru boyutta mı?
- Laringospazm tedavi edildi mi?
- Kan, kusmuk ve sekresyon aspire edildi mi?
- Supraglottik hava yolu aracı doğru boyutta ve uygun konumda mı?
- Uygulandıysa krikoid bası kaldırıldı mı?
CICO ilanından sonra eş zamanlı görevler
- 1CICO’yu yüksek sesle ilan edin ve anestezi, KBB/cerrahi desteğini çağırın.
- 2Bir kişi iki kişilik maske ve yardımcı hava yoluyla oksijenlendirme çabasını sürdürsün.
- 3Bir kişi supraglottik aracı ve devre bağlantılarını yeniden denetlesin.
- 4Bir kişi kurumun CICO/FONA paketini açsın ve seçilmiş tekniği hazırlasın.
- 5Dolaşım çökerse göğüs kompresyonlarını başlatın; oksijenlendirme girişimini başka bir kişi sürdürsün.
- 6Kurumun yaşa ve anatomiye uygun, ekibin eğitim aldığı ön boyun hava yolu yöntemini uygulayın.
Yaşa göre teknik uyarı: Çocuklarda tek ve evrensel bir FONA tekniği yoktur. RCH, cerrahi krikotiroidotomiyi 12 yaş üzerinde; iğne krikotiroidotomisini her yaşta geçici seçenek olarak ele alır. AIDAA 2025, yaşa ve cerrahi yardımın bulunmasına göre farklı ponksiyon veya trakeostomi seçenekleri önerir. Teknik; çocuğun anatomisi, kurumun yazılı algoritması, hazır araçlar ve ekibin düzenli eğitim aldığı yöntem temelinde seçilmelidir. Ön boyun yoluyla açılan hava yolu geçicidir; kesin hava yolu güvence altına alınana kadar elle korunmalıdır. Kesin hava yolu güvence altına alınmadan çocuk nakledilmemelidir.[4][5]
Tüp yerleştirildikten sonra
Kapnografiyle doğrulayın; kötüleşmede DOPE sırasını kullanın
Tüp yerleşimini doğrulama
- 1Tüpün ses tellerinden geçtiğini görün.
- 2Sürekli dalga biçimli ETCO₂’nin ortaya çıktığını ve sürdüğünü gösterin.
- 3İki taraflı göğüs hareketini ve solunum seslerini, epigastriumda hava sesini değerlendirin.
- 4Oksijenlenme ve dolaşım yanıtını kontrol edin.
- 5Akciğer grafisini ilk doğrulama için değil, tüp derinliği ve komplikasyon için kullanın.
Kardiyak arrestte veya çok düşük akciğer kan akımında ETCO₂ düşük ya da gecikmiş olabilir. Sonuç belirsizse tüp, devre, dolaşım ve diğer doğrulama yöntemlerini birlikte değerlendirin.[1][3]
| DOPE | Türkçe karşılığı | Hemen sorulacak soru |
|---|---|---|
| D | Yer değiştirme | Tüp yerinden çıktı mı, özofagusa kaçtı mı veya sağ ana bronşa ilerledi mi? |
| O | Tıkanma | Tüp kıvrıldı mı, sekresyonla tıkandı mı; aspirasyon kateteri ilerliyor mu? |
| P | Pnömotoraks | Göğüs hareketi asimetrik mi, solunum sesi azaldı mı, kan basıncı düşüyor mu? |
| E | Ekipman ve devre sorunu | Devre ayrıldı mı; oksijen kaynağı, balon veya ventilatör çalışıyor mu?[3] |
Entübasyon sonrası bakım paketi
Tüp derinliğini kaydedin, güvenle sabitleyin ve yerini yeniden doğrulayın.
Kaf basıncını manometreyle, kullanılan tüpün üretici önerisine göre ayarlayın.
Analjezi ve sürekli sedasyonu geciktirmeyin; kas gevşetilmiş çocuğu yeterli analjezi ve sedasyon olmadan bırakmayın; çocuk farkında ve ağrı içinde kalabilir.
Ventilatör ayarlarını hastalığın fizyolojisine göre yapın; kan gazını, ETCO₂’yi ve basınçları yeniden değerlendirin.
Her pozisyon değişikliği ve nakil sonrasında tüp yerini ve kapnografi dalgasını denetleyin.
Zor hava yolu, kullanılan araçlar, tüp boyutu ve başarısız girişimleri kaydedin; sonraki başvurular için uyarı oluşturun.
Özel fizyolojik durumlar
Entübasyon ve ventilasyonu hastalığa göre uyarlayın
Ağır astım ve bronkospazm+
Bronkodilatör, sistemik kortikosteroid ve magnezyum tedavisini mümkün olduğunca önce başlatın. Entübasyon sonrası düşük solunum sayısı ve uzun ekspirasyon süresi kullanın; PaCO₂’yi hızla normalleştirmeye çalışmak dinamik hiperinflasyonu, hipotansiyonu ve barotravmayı artırabilir. Ani dolaşım bozulmasında tüp yerini, pnömotoraksı ve hava hapsini hemen değerlendirin.[1][2][3]
Pulmoner hipertansiyon ve sağ kalp yetersizliği+
Hipoksi, asidoz, hipotermi ve aşırı intratorasik basınç pulmoner damar direncini artırabilir. İndüksiyon öncesinde seçici pulmoner vazodilatör tedavi, vazoaktif destek ve ventilasyon planını deneyimli ekiple kurun.[1][2][3]
Ağır kafa travması veya kafa içi basınç artışı+
Hipoksemi ve hipotansiyondan kaçının. Servikal omurgayı korurken hava yolu açıklığını ve oksijenlenmeyi ihmal etmeyin; ventilasyon hedeflerini nörotravma protokolüyle belirleyin.[1][2][3]
Kardiyak arrest sırasında ileri hava yolu+
Trakeal entübasyon, yüksek kaliteli göğüs kompresyonları veya defibrilasyonu geciktirmemelidir. Balon–maske etkiliyse ileri hava yolu için kompresyonları kesmeyin; deneyimli ekip güvenle yerleştirebiliyorsa trakeal tüp veya supraglottik araç kullanılabilir. Yerleşimi ETCO₂ ile doğrulayın.[1][2][3]
İnsan faktörleri ve kurum hazırlığı
Açık iletişim, standart araç yerleşimi ve düzenli simülasyon
Kapalı döngü iletişim örnekleri
“Oksijenlenmeyi kim izliyor?”
“Ben izliyorum; SpO₂ __, kalp hızı __, düşüş var/yok.”
“İlk girişim başarısız.”
“Laringoskop çıkarıldı; çocuğu yeniden oksijenlendiriyoruz.”
“Sonraki girişimde ne değişti?”
“Uygulayıcı/pozisyon/cihaz/tüp yönlendirme tekniği değiştirildi.”
“CICO ilan edildi.”
“CICO paketi açıldı; anestezi ve KBB/cerrahi yardım çağrıldı.”
“Tüp nasıl doğrulandı?”
“Ses tellerinden geçiş görüldü ve sürekli ETCO₂ dalgası mevcut.”
Kurumun asgari hazırlığı
- Bütün entübasyon alanlarında aynı düzenle hazırlanmış çocuk hava yolu arabası
- Yaşa uygun, önceden hazırlanmış CICO/FONA paketi ve görünür algoritma
- Her acil entübasyonda yüksek sesle okunan soru–yanıt biçimli kontrol listesi
- Zor hava yolu, fizyolojik açıdan yüksek riskli hava yolu ve CICO senaryolarının düzenli ekip simülasyonu
- Her olaydan sonra 5–10 dakikalık, suçlayıcı olmayan olay sonrası ekip değerlendirmesi
- Başarısız girişimlerin, kullanılan araçların ve gelecekteki planın tıbbi kayda işlenmesi
| Beceri değerlendirmesi | Gözlenebilir güvenli davranış |
|---|---|
| Yardım ve rol dağılımı | Yardımı ilaçlardan önce çağırır; ekip görevlerini yüksek sesle dağıtır. |
| Ön oksijenlendirme | En uygun pozisyonu ve gerektiğinde pozitif basınç/PEEP desteğini kullanır. |
| Plan A–D | Girişimden önce kurtarma basamaklarını, araçları ve geçiş ölçütlerini ekiple paylaşır. |
| Başarısız ilk girişim | Laringoskopu çıkarır, çocuğu yeniden oksijenlendirir ve sonraki girişimde en az bir değişkeni değiştirir. |
| CICO | Durumu gecikmeden ilan eder; oksijenlendirme sürerken kurumun FONA algoritmasını başlatır. |
| Tüp doğrulama | Tüp yerini sürekli dalga biçimli ETCO₂ ile doğrular; ani kötüleşmede DOPE sırasını kullanır. |
| Entübasyon sonrası | Tüpü sabitler, kaf basıncını ölçer, analjezi–sedasyonu ve hastalığa uygun ventilasyonu başlatır. |
Klinik güvenlik notu: Bu modül, yenidoğan dönemi dışındaki çocuklarda eğitim ve ekip simülasyonu amacıyla hazırlanmıştır. Doğum salonunda neonatal resüsitasyon protokolleri kullanılmalıdır. İleri hava yolu girişimleri; yeterli eğitim, deneyimli ekip, uygun araçlar, sürekli oksijenlenme, kapnografi ve kurumun yazılı çocuk hava yolu algoritması olmadan uygulanmamalıdır. İlaç dozları ve FONA yöntemi uygulama öncesinde yerel protokolle doğrulanmalıdır.
Başvurulan yayınlar
Kaynaklar
[1]
Lasa JJ, et al. Part 8: Pediatric Advanced Life Support: 2025 AHA/AAP Guidelines for CPR and ECC. Circulation. 2025;152:S479–S537.
Çocukta ventilasyon, ileri hava yolu, kapnografi ve kardiyak arrest sırasında hava yolu girişimlerinin önceliklendirilmesi.
Kaynağı açın[2]
Djakow J, et al. European Resuscitation Council Guidelines 2025: Paediatric Life Support. Resuscitation. 2025; DOI: 10.1016/j.resuscitation.2025.110767.
Çocukta acil entübasyon, girişim süresi, yeniden oksijenlendirme ve resüsitasyon sırasında ileri hava yolu önerileri.
Kaynağı açın[3]
Royal Children’s Hospital Melbourne. Clinical Practice Guideline: Emergency Airway Management. Son güncelleme: Mart 2021.
Anatomik ve fizyolojik zorluklar ile işlem koşullarına bağlı sorunlar; hazırlık, ketamin/rokuronyum dozları, ön oksijenlendirme ve tüp doğrulama yaklaşımı.
Kaynağı açın[4]
Royal Children’s Hospital Melbourne. Clinical Practice Guideline: Can’t Intubate, Can’t Oxygenate Airway Emergency Management.
CICO ölçütleri, düzeltilebilir nedenler, ekip hazırlığı ve ön boyun yoluyla acil hava yolu açılması için kurumsal yaklaşım.
Kaynağı açın[5]
Doctor JR, et al. All India Difficult Airway Association 2025 Guidelines for the Management of Unanticipated Difficult Airway in Paediatrics Under General Anaesthesia. Indian J Anaesth. 2025;69:1167–1186.
Bir–on iki yaş grubunda başarısız maske, supraglottik hava yolu ve entübasyon girişimlerinde basamaklı kurtarma önerileri.
Kaynağı açın[6]
Difficult Airway Society and Association of Paediatric Anaesthetists. Paediatric Difficult Airway Guidelines.
Bir–sekiz yaş çocuklarda beklenmeyen zor maske ventilasyonu, zor entübasyon ve CICO algoritmaları.
Kaynağı açın[7]
Apfelbaum JL, et al. 2022 American Society of Anesthesiologists Practice Guidelines for Management of the Difficult Airway. Anesthesiology. 2022;136:31–81.
Öngörülen zor hava yolunda planlama, uyanık yaklaşım, girişim sınırlandırma ve kurtarma stratejileri.
Kaynağı açın[8]
Hoehn EF, et al. Peri-Intubation Cardiac Arrest in the Pediatric Emergency Department: A Novel System of Care. Pediatr Qual Saf. 2020;5:e365.
Çocuk acilde entübasyon çevresindeki kardiyak arrest riskini azaltmaya yönelik ekip sistemi ve kontrol listesi.
Kaynağı açın[9]
Scholefield BR, et al. Pediatric Life Support: 2025 ILCOR Consensus on Science With Treatment Recommendations. Circulation. 2025.
Çocuk yaşam desteğinde ileri hava yolu ve resüsitasyon biliminin güncel kanıt değerlendirmesi.
Kaynağı açın